طراحی وب سایت

سیستم عامل هایی که با رابط کاربری مبتنی بر متن کار می کنند (مانند داس مایکروسافت) به وسیله فرمان های متنی و صفحه کلیدهای استاندارد کنترل می شوند. وجود صفحه کلیدها برای برنامه های نرم افزاری کاربردی برای ورودی های متنی ضروری است اما به تعامل درآوردن آنها با رابط های کاربری گرافیکی، کاری طاقت فرساست.
اما ماوس ها به دلیل حضور فراگیرشان یکی از محبوب ترین و متداول ترین لوازم تعامل با کامپیوتر به شمار می روند. لپ تاپ ها برای این کار مجهز به صفحات بالشتکی تاچ پد و تاچ استیک هستند.
برخی کاربران رایانه های شخصی ترجیح می دهند لوازمی مانند ترک بال را به کار برند، درحالی که هنرمندان، طراحان، معماران و عکاسان به استفاده از لوحه هایی با رابط کاربری گرافیکی بیشتر تمایل دارند؛ رابط هایی که فناوری صفحه لمسی از لپ تاپ ها گرفته تا تلفن های همراه هوشمند، همگی در راستای تولید محصولات و خلق کارهای بهتر به آنها کمک شایانی کرده اند.
تاریخچه ماوس ها
اولین نمونه های ابتدایی ماوس ها سال 1963 تولید شد، با این وجود خود واژه ماوس تا سال 1965، برای توصیف ابزار اشاره به کار برده نمی شد. ماوس در دهه 1960 شبیه آنچه ما امروزه از آن شناخت داریم، نبود و تولید انبوه هم نداشت، اما پس از آن، سال 1972، غلطک داخل ماوس ابداع شد که برای 3 دهه به صورت فناوری مسلط بر صنعت ماوس رایانه درآمد.
در طراحی های پیشین هر ماوس از 2 چرخ که در زاویه صحیحی نسبت به یکدیگر قرار داشتند، تشکیل می شد. ماوس در تماس با سطحی که روی آن قرار گرفته بود و در محور افقی (x) از سمتی به سمت دیگر و در محور عمودی (y) به جلو و عقب حرکت داده می شد و در نتیجه چرخ نیز حرکت می کرد و می چرخید.
از 1980 تا اوایل همین دهه، در ماوس های توپی، یک توپ سنگین با سطحی لاستیکی قرار داشت که داخل یک محفظه کوچک قرار گرفته بود. با چرخش ماوس این توپ پایین می افتاد و با سطح زیرین آن (میز یا ماوس پد) تماس پیدا می کرد. قسمت بالایی این توپ توسط 2 غلطک که از پیش به محورهای x و y تخصیص یافته بودند، در وضعیتی ثابت نگه داشته می شد.
در بسیاری از ماوس ها یک غلطک قابل ارتجاع سوم که مانند یک مثلث قائم الزاویه جهت داده شده بود، توپ را در مقابل 2 غلطک دیگر نگه می داشت. وقتی ماوس حرکت داده می شد، توپ می چرخید و 2 غلطک اصلی را به گردش درمی آورد. به انتهای هر یک از غلطک ها یک چرخ سوراخ دار متصل شده بود که در موقعیتی میان یک دیود (led) فروسرخ و یک حسگر نوری قرار داشته و لبه شعاع نور در برخورد توپ در گردش، حالت روشن یا خاموش به خود می گرفت.
با ضبط الگوی وقفه در نور رسیده به حسگرها، ماوس می توانست محاسبه کند که با چه سرعتی در طول هر محور حرکت کرده است. همچنین می توانست اطلاعات لازم را به رایانه میزبان ارسال کند. نرم افزار داخل رایانه نیز داده های حاصل را برای به روزرسانی موقعیت نشانگر ماوس روی صفحه نمایش به کار می برد و در همین حال میکرو سوئیچ های زیر دکمه های ماوس به رایانه اطلاع می دادند که آیا روی آنها کلیک شده است یا نه؟
معایب ماوس توپی
گرچه ماوس توپی خیلی محکم است اما کامل نیست. وجود انقطاع در عملکرد آن، باعث کندی و تاخیر در پاسخگویی می شود. کرک و پرزهایی هم که به داخلش جذب می شود، منجر به اعمال فشار روی غلطک ها و نواحی اطراف آن شده و گاهی باعث ایجاد پرش و از قلم افتادن فرمان ها می گردد؛ مگر این که کاملا تمیز شود.
ماوس های نوری
ماس های نوری (اپتیکال) که اواخر سال 1992 به جای ماوس های توپی جایگزین شدند، بدون وجود هیچ قطعه متحرکی توانایی ردگیری حرکت ها را داشتند. ماوس های اپتیکال اولیه پیش از این که به صورت خیلی جدی به خدمت گرفته شوند، از یک نور led و یک حسگر تصویر پایه برای نمونه برداری از ظواهر سطح زیرین خود و مقایسه با تصاویر قبلی برای درک و کشف حرکت استفاده می کردند، اما عدم تکامل نسبی فناوری و هزینه بالای حسگرها در آن زمان، کاربر را مجبور به استفاده از آنها روی ماوس پدهایی که الگوی خاصی از بافت داشتند، می کرد.
ورود حسگرهای تصویری بهتر و ارزان تر به بازار باعث شد ماوس ها بتوانند روی دامنه وسیع تری از سطوح کار کنند. حسگر به کار رفته در یک ماوس پیشرفته باید بتواند هر ثانیه 1512 تصویر را (که هر یک شامل شبکه توری 18در18 پیکسل هستند) پردازش کند.
با این که روشنایی led هنوز متداول ترین منبع نور در ماوس ها است، در برخی از ماوس های بازی سطح بالا، از لیزر استفاده می کنند که نور تولیدی آن منسجم بوده و از طول موجی تقریبا یکنواخت برخوردار است. هنگامی که نور منسجم بر سطحی می تابد، هرگونه جابجایی را ماوس می تواند تشخیص دهد.
نتیجه آن که یک ماوس با چنان دقتی ارتقا یافته که توانایی کار روی سطوح صیقلی را (که به راحتی می توانند باعث گول زدن و خطای ماوس های ledشوند) دارد.
با توپ ردش را بگیر!
همان طور که گفتیم ماوس های ردگیر توپی بسیار شبیه ماوس های معمولی بوده و راه های تحول و توسعه مشابهی را پیموده اند. این ماوس ها از غلطک و چرخ برای ردگیری حرکات یک توپ دربند که در قسمت بالا و در معرض تماس با دست کاربر بود، استفاده می کردند؛ درحالی که تعداد کمی از ماوس های توپی ردیاب مدرن امروزی از ردگیری نوری یک نمونه تقلیدی توپ استفاده می کنند.
در حالی که ماوس یا مکان نما توپ ردگیری را به وسیله داده فراهم شده توسط لوازم نشانه روی ردیابی می کند، خود وسیله خروجی خام سنسورهایش را ارائه نمی دهد و در اصل، داده های پردازش شده را ارسال می کند. لوازم مختلف با استفاده از درگاه اتصال سریال rs-232 بسته های 3 یا 5 بایتی اطلاعات را می فرستند در حالی که وسایل ps/2 تنها پکت های 3 بایتی را ارسال می کنند.
در هر بسته، اولین بایت مشخص کننده این است که ماوس (یا دست) در حال حرکت به چه سمتی است؛ چپ، راست، بالا یا پایین؟ همچنین وضعیت آن مشخص می کند. بایت دوم سرعت ماوس در طول محور x و سومین بایت سرعت آن در طول محور y است. ماوس های مدرن چرخی یک پروتکل اختصاصی اضافی را به کار می برند که برجسته ترین آنها ماوس intellimouse مایکروسافت است که در آن بایت چهارمی نیز برای پوشش دادن به اسکرول وجود دارد، به علاوه 2 دکمه دیگر که به آن اضافه شده است.
منابع: pcmagazine و hothardware
جواد ودودزاده

منبع : جام جم آنلاین  تاریخ : 9   آبان   1389  شاخه : سخت افزار